We staan aan de vooravond van een technologische revolutie die de rol van werkend Nederland zal veranderen. Klanten verwachten meer dan ooit en de manier waarop we leren evolueert razendsnel. Hoe blijf je jezelf dan ontwikkelen in een vak dat zo snel verandert?

Persoonlijke ontwikkeling: zelf regie nemen, samen verder komen

Voor Ton is persoonlijke ontwikkeling in eerste instantie beter worden in je vak. “Zodat je de rol waar je naartoe wilt groeien goed kunt uitvoeren.” Dat betekent voor hem niet alleen vaktechniek bijhouden via overleggen of de interne trainingsdagen, maar ook zelf de regie nemen. “We faciliteren je groeiwensen graag, maar je moet het wel zelf oppakken.”

Bo herkent dat. “Ik vind het juist fijn dat je bij CROP niet aan het handje wordt meegenomen. Dat je zelf bepaalt waar je in wil groeien.” Ze beschouwt interne trainingsdagen, zoals de Talent Academy, als waardevol. “Je leert daar presenteren, klantgesprekken voeren, beter doorvragen of de juiste toon vinden.”

Die behoefte aan autonomie is kenmerkend voor haar generatie. Bo wil het zelf doen, maar niet alleen. Zeker als het even tegenzit. “Hulp van collega’s op die momenten is fijn. We kijken bijvoorbeeld samen naar wat er eerst opgepakt kan worden. Dat geeft mij direct rust.”

Ton herkent die valkuil. “Soms neem je gewoon te veel hooi op je vork. Dan moet je orde scheppen in de chaos. Eén ding tegelijk oppakken.” Structuur aanbrengen, stap voor stap, is volgens hem een vaardigheid die je leert met de jaren. Bo knikt. “Dit is voor mij een ontwikkelpunt.”

De nieuwe kunst van klantcontact

Bo wil ook een betere sparringpartner worden voor klanten. “Dat vind ik het leukste deel van mijn werk: contact houden met klanten. Ik denk dat dat steeds belangrijker wordt. Mensen die daar plezier in hebben, passen goed bij dit vak.”

“Maar sinds corona is klantcontact wel echt veranderd”, zegt Ton. We zitten minder aan tafel en meer op Teams. “Het is anders, maar het werkt prima. Het scheelt ook tijd, maar je moet het contact blijven houden. Vroeger ging ik vaak lunchen of uit eten met klanten. Nu gebeurt dat veel minder.” Ton constateert dat jonge collega’s in mindere mate netwerken. “Het is belangrijk om nu al je eigen netwerk op te bouwen. Misschien zijn traditionele netwerkevenementen niet meer vanzelfsprekend, maar het kan ook op een andere manier. Ik zou graag zien dat jonge collega’s zelf iets organiseren. Iets wat past bij de generatie.”

Bo denkt even na en zegt: “Het lijkt me leuk om op een andere manier met mensen in contact te komen. Via sport bijvoorbeeld. Dat is laagdrempelig en zorgt dat je automatisch met iemand in gesprek komt. Het moet wel iets ondernemends zijn; niet alleen een drankje. Padellen of een actieve bijeenkomst leidt tot andere, betere gesprekken dan een lange lunch.”

Op de vraag van Ton of Bo vaker naar klanten mee wil, antwoordt ze: “Meer naar klanten zou leuk zijn, maar ik zit al regelmatig bij besprekingen. Ik wil klanten beter leren bedienen. Meer signaleren en breder inzetbaar zijn.”

Voor Ton was dat vroeger ook een doel. Hij heeft dat geleerd door te denken in de behoeften van de klant. “Een aangifte maken kan iedereen, maar probeer uit iedere aangifte tenminste drie adviespunten te halen. Al zijn ze er niet, dan heb je er in elk geval over nagedacht.”

“De meeste aangiftes in Nederland zijn al voor een groot

“Ik wil het zelf doen, maar niet alleen.”
— Bo van Tol —

deel vooringevuld. Dus de toegevoegde waarde zit hem niet meer in het standaardproduct. Het gaat om het signaleren van adviespunten en hierop proactief je klanten adviseren. Dat vergt ook een andere mindset van een accountant of fiscalist.”

Daarbij is AI een goed hulpmiddel. Ton: “Hierdoor kunnen we sneller goede analyses maken, adviezen opstellen en casussen analyseren.” Maar Bo is sceptisch. “Als klanten het ook kunnen gebruiken, wat blijft dan onze toegevoegde waarde?”

De rol van AI: hulpmiddel of bedreiging?

Voor jonge professionals zoals Bo voelde de opkomst van AI eerst bedreigend. “Ik dacht: wat blijft er dan nog over voor ons?” Inmiddels ziet ze vooral kansen. “AI helpt me met schrijven. Soms draai ik in mijn mails om dingen heen. Dan voer ik een tekst in en vraag: ‘Schrijf dit korter, maar met dezelfde inhoud.’ Dat scheelt tijd én het leest prettiger.” Voor Ton is AI inmiddels onmisbaar geworden, vooral voor de herhalende taken. “Ik zou het geweldig vinden als straks vijftig procent van onze repeterende werkzaamheden door AI wordt ondersteund.” Niemand wordt blij van eindeloze dossiervorming. Tegelijkertijd waarschuwt hij voor gemakzucht: “We moeten wel scherp blijven en onze kwaliteit blijven waarborgen.”

Beiden zien AI niet als vervanger, maar als hulpmiddel. Ton: “Gebruik technologie om processen efficiënter te maken, zodat je meer tijd kunt investeren in relaties.” Bo: “En als klanten AI gebruiken om je mail te vertalen naar ‘wat moet ik doen’, dan moet jij dus zorgen dat het direct duidelijk is. Kort, helder en op maat.”

“Je moet soms net dat zetje geven om ontwikkeling écht ruimte te geven.”
— Ton van Deijl —

Hoe bereid je je daarop voor?

Het toekomstige werkveld zal gedomineerd worden door AI. Hoe bereid je je daar als jonge professional op voor? Ton antwoordt: “Ik denk dat je je niet anders hoeft te ontwikkelen, maar wel bewust moet zijn van je rol en de behoeften van de klant. Die wil namelijk nog steeds ontzorgd worden. Daar zit nog steeds onze toegevoegde waarde.” Als het gesprek richting de toekomst gaat, komt ook het thema studie opnieuw op tafel. Bo twijfelt al langer over een universitaire vervolgopleiding, maar ze sport ook op hoog niveau.

Hoewel Ton vanuit zichzelf meer een facilitator is, stimuleert hij Bo actief om door te studeren. Bo heeft het in zich om een goede klantmanager te worden. “Een diploma helpt daarbij, ook al zegt een diploma op zichzelf nog niets over de competenties van een klantmanager. Maar het kan je wel verder helpen in je ontwikkeling. Als je het nu niet doet, krijg je er misschien later spijt van.”

Terwijl Bo nadenkt over haar volgende stap, reflecteert Ton op zijn eigen ontwikkeling als leidinggevende. Hij schuift het onderwerp niet van zich af, integendeel. “Ik dacht vroeger dat ik een goede leidinggevende was, maar heb me daarin ook flink moeten ontwikkelen. Soms merk ik nog steeds dat ik niet iedereen evenveel aandacht geef, daar kan ik nog in groeien.”

Die eerlijkheid siert hem. Bo waardeert de ruimte die ze krijgt om zich te ontwikkelen, maar ook het vertrouwen dat hij haar geeft. “Je laat veel los, draagt over en moedigt aan. Dat werkt prettig.”

Ondanks de leeftijdskloof is er veel wederzijds begrip. Wat nodig is, is een cultuur waarin ideeën mogen ontstaan én de ruimte krijgen om te landen. Zonder drempels. “Het verschil tussen faciliteren en stimuleren is daarin belangrijk,” zegt Ton. “Als je alleen faciliteert, denken mensen soms dat er geen echte ruimte is. Je moet soms net dat zetje geven.”

Verbonden in groei

Bo en Ton kijken anders naar werk, leren en de toekomst. Maar in de kern willen ze hetzelfde: blijven ontwikkelen, anderen helpen groeien en betekenisvol werk doen. Niet vanuit een vast pad, maar door nieuwsgierig te blijven en ruimte te maken voor nieuwe perspectieven. In een vakgebied waar technologie, klantverwachtingen en werkvormen in hoog tempo veranderen, is

“Een aangifte is papier. Wat telt, is dat je met jouw advies de klant blij maakt.”
— Ton van Deijl —

persoonlijke ontwikkeling geen luxe, maar noodzaak. Dat vraagt iets van iedereen. Of je nu net begint of al jaren meedraait.

Ook werken bij CROP?

Bij CROP geloven we dat groei begint bij een werkomgeving waar je jezelf kunt zijn. Waar prestaties belangrijk zijn, maar mensen het verschil maken.

Bekijk onze vacatures via werkenbijcrop.nl en ontdek of jij ook past bij een organisatie waar aandacht voor elkaar vanzelfsprekend is. Wil je daar eens over sparren? Dat kan! Stuur Iris Luteijn een bericht en we plannen een vrijblijvend gesprek in.